1. ۱ای ز سیمینه فکنده در بلورینه مدامهم بساعد چون بلوری هم بتن چون سیم خام
2. ۲سرو داری ماه بار و ماه داری لاله پوشلاله داری باده رنگ و باده داری لعل فام
3. ۳زلف تو مشک سیاه و جعد تو شمشاد ترقد تو سرو بلند و روی تو ماه تمام
4. ۴زلف تو دامست و دایم بر دو رخ گسترده دامگر نه صیادی چه حاجت دام گستردن مدام
5. ۵ور همیگویی بگیرم تا مرا گردد حلالدل بتو بخشیدم و بخشیده کی باشد حرام
6. ۶دل بتو دادم تو نیز از روی رحمت گه گهینیکویی کن با من و از من سوی دل بر پیام
7. ۷عاشقم برتو و چون دانی که بر تو عاشقمعاشقم خوانی همی اندر میان خاص و عام
8. ۸عاشقم آری و لیکن نام من عاشق مکنمرمرا ای ماه منظر مادح میرست نام
9. ۹میر یوسف یادگار نصر الدین آنکه دینزو همی گردد قوی و زو همی گیرد قوام
10. ۱۰پیش سایل زر بر افشاند به هنگام جوابپیش نحوی موی بشکافد به هنگام کلام
11. ۱۱جز ز شاه شرق سلطان فضل او بر هر شهیهمچنان دانم که فضل نور باشد برظلام
12. ۱۲بس بیابان بادسا و کوهها کوبا ملک (؟)هم محلها بریمه کرده ست او از حسام (؟)
13. ۱۳رایتش ساکن نگردد یک زمان در یک زمینرخشش آرامش نگیرد ساعتی در یک مقام
14. ۱۴از نهیب خنجر خونخوار او روز نبردخون برون آید بجای خوی عدو را از مسام
15. ۱۵گر ز تیغش تافتی آتش فشاندی آفتابورز کفش خاستی دینار باریدی غمام
16. ۱۶ماهی اندرآب روشن راه چون داند بریدهم بدانسان راه برد تیر او اندر عظام
17. ۱۷ای امارت را چو جمشید، ای ولایت را چو جمای شجاعت را چو سهراب ای سیاست را چو سام
18. ۱۸هم موفق پادشاهی هم مظفر شهریارهم مؤید رای میری، هم همایون فرهمام
19. ۱۹با همه پیغمبران اندر فضیلت همسریجز که از ایزد نیاوردی بما وحی و کلام
20. ۲۰از پی قدر و بزرگی روز می خوردن تراآسمان خواهد که باشد ساقی و خورشید جام
21. ۲۱روز رزم و روز بزم اندر هنر داری هنرهم سرافراز ملوکی هم سر افراز کرام
22. ۲۲حاتم طایی که چندین نام دارد در سخااشتری کشتی و دادی سایلی را زو طعام
23. ۲۳تو زمال خویش نندیشی و هم بدهی به طبعگر ثواب از تو بخواهد سایلی روز قیام
24. ۲۴از فراوان طوف سایل گرد قصرت روز و شبقصر تو نشناسد ای خسرو کس از بیت الحرام
25. ۲۵بس نیاید تا زدینار تو چون شداد عادسایل تو خانه را زرین کند دیوار و بام
26. ۲۶عالمی زرین کنی چون بر نهی باده به دستکشوری پر خون کنی چون بر کشی تیغ زنیام
27. ۲۷یک سوار از موکب تو و ز عدو پنجاه پیلصد سوار از موکب بدخواه و از تو یک غلام
28. ۲۸رایت تو سایه افکنده ست بر دریای سندکی بود شاها که سایه افکند برکوه شام
29. ۲۹اسب تو هنگام جستن نسبتی دارد ز بادوقت آسایش نهادی دارد از کوه سیام
30. ۳۰گر ز غزنینش برانگیزی بوقت چاشتگاهبگذراند مر ترا از شام پیش از وقت شام
31. ۳۱آن زمان هشیارتر باشد که در پوشی زرهوان زمان بیدارتر باشد که بر گیری حسام
32. ۳۲تا ندیدم مرکبت را من ندانستم که هستباد را سیمین رکاب و کوه را زرین ستام
33. ۳۳ای به هر رایی موافق، ای به هر کاری مصیبای به هر علمی ستوده، ای به هر فضلی تمام
34. ۳۴هر که را بینم مهیا بینم اندر شکر توهمچو من کز نعمت تو بهره ای دارم تمام
35. ۳۵شکر تو بر من فراوان واجبست ای شهریاراز فراوانی ندانم گفت شکرت را کدام
36. ۳۶چیست نیکوتر زجاه، از تو رسیدستم به جاهچیست شیرین تر ز کام، از تو رسیدستم به کام
37. ۳۷مدح گفتن مر ترا آسان بود زیرا که توعاشق خوی کرامی، دشمن خوی لئام
38. ۳۸در خصال تو شهنشاها چنان آمد مدیحکز مدیح تو صدف لؤلؤ همیخواهد به وام
39. ۳۹ازفراوان مدح کاندر خلق تو پایم همیخویشتن راباز نشناسم همی از بوتمام
40. ۴۰تا بود چون روی رومی، روزتابان و سپیدتا بود چون روی زنگی، شب دژم گون و نفام
41. ۴۱تا چو سیمین دستی اندر آستین شعرا همیسر بر آرد پیش روز ار پیش مشرق صبح تام
42. ۴۲عمر تو پاینده باد و نعمت تو با بقابخت تو پیروز باد و دولت تو با نظام
43. ۴۳روز و شب خورشید و ماه از روی عجز و انکسارآید اندر درگه عالیت از بهر سلام
44. ۴۴عیدرا شادان گذار و ناطلب کرده بیابز ایزد پاداش ده پاداشن ماه صیام