1. ۱پیچان درختی نام او نارونچون سرو زرین پر عقیق یمن
2. ۲نازنده چون بالای آن زاد سروتابنده چون رخسار آن سیمتن
3. ۳شاخش ملون همچو قوس قزحبرگش درخشان همچو نجم پرن
4. ۴چون زلف خوبان بیخ او پر گرهچون جعد خوبان شاخ او پر شکن
5. ۵چون آفتاب و جزوی از آفتابچون گوهر و با گوهر از یک وطن
6. ۶چون دلبری اندر عقیقین و شاخچون لعبتی در بسدین پیرهن
7. ۷نالنده همچون من ز هجران یارلرزنده و پیچنده بر خویشتن
8. ۸گویی گنهکاریست کو راهمیدر پیش خواجه گفت باید سخن
9. ۹دستور زاده شاه ایران زمینحجاج تاج خواجگان بوالحسن
10. ۱۰پرورده اندر دامن مملکتپستان دولت روز و شب در دهن
11. ۱۱آزادگی آموخته زو طریقرادی گرفته زو رسوم و سنن
12. ۱۲او برگرفته راه و رسم پدرچون جستن او طاعت ذوالمنن
13. ۱۳و آزادگان را بر کشیده ز چاهچاهی که پایانش نیابد رسن
14. ۱۴بس مبتلا کو را رهاند ازبلابس ممتحن کو را رهاند از محن
15. ۱۵ایزد کند رحمت برآن کس که اورحمت کندبر مردم ممتحن
16. ۱۶اندر کفایت صاحب دیگرستواندر سیاست سیف بن ذوالیزن
17. ۱۷او ایدر ست ورای وتدبیر اوگردان میان قیروان تا ختن
18. ۱۸فرمان او وامراو طوقهاستبر گردن میران لشکر شکن
19. ۱۹گر کلک بر کاغذ نهد از نهیبشمشیر کاغذ گردد و مرد زن
20. ۲۰هر ساعتی زنهار خواهد همیاز کلک او شمشیر شمشیر زن
21. ۲۱از عدل او آرام یابد همیبا شیر شرزه اشتر اندر عطن
22. ۲۲چندان بیان دارد به فضل از مهانکاندر محاسن حور عین ز اهرمن
23. ۲۳اوآتش تیزست بر تیغ کوهوان دیگران چون شمع بر بادخن
24. ۲۴چونانکه دستش را پرستد سخابت را پرستیدن نیارد شمن
25. ۲۵با بردباری طبع او متفقبا نیکنامی جود او مقترن
26. ۲۶سختم شگفت آید که تا چون شده ستچندان فضایل جمع در یک بدن
27. ۲۷گرمایه فضلست بس کار نیستفرزند فضلست آن چراغ زمن
28. ۲۸نزد خردمندان نباشد غریببوی از گل و نور از سهیل یمن
29. ۲۹زایر کز آنجا باز گردد برددیبا به تخت و رزمه و زر به من
30. ۳۰بس کس که او چون قصد وی کرد بازبانهمت و با کام دل شد چو من
31. ۳۱بر ظن نیکو قصد کردم بدوآزادگی کرد و وفا کرد ظن
32. ۳۲روز نخستم خلعتی داد زرداز جامه ای کآن را ندانم ثمن
33. ۳۳با جامه زری زرد چون شنبلیدبا زر سیمی پاک چون نسترن
34. ۳۴زان زر و سیمم روز و شب پیش خویشبر پای کرده کودکی چون وثن
35. ۳۵مهتر چنین باید موال نوازمهتر چنین باید معادی شکن
36. ۳۶ای آفتاب صد هزار آفتابای پیشکار صد هزار انجمن
37. ۳۷جشن سده ست از بهر جشن سدهشادی کن و اندیشه از دل بکن
38. ۳۸می خور ز دست لعبتی حور زادچون زاد سروی پر گل ویاسمن
39. ۳۹ماهی به کش در کش چو سیمین ستونجامی به کف برنه چو زرین لگن
40. ۴۰تا می پرستی پیشه موبد ستتا بت پرستی پیشه برهمن
41. ۴۱قسم تو باد از این جهان خرمیقسم بداندیش تو گرم و حزن
42. ۴۲از تیرهای حادئات جهاندولت گرفته پیش رویت مجن
43. ۴۳باغ امیدت پر گل و لاله بادچون باغ فضلت پر گل و نسترن