1. ۱ای عهد من شکسته بدان زلف پر شکنباز این چه سنبلست که سر برزد از سمن
2. ۲دامیست آن که از پی دل تو همی زنیدام ار همی ز بهر دل من زنی مزن
3. ۳چندین هزار حیله چه باید ز بهر دلدل پیش تست چون نپذیری همی ز من
4. ۴در سیم چاه کندی و دامی همی نهیبر طرف چاه از سر زلفین پر شکن
5. ۵تو شغل دوست داری و در هر کجا رسیچاهی همی فرو بر و دامی همی فکن
6. ۶ما را سخن فروش نهادی لقب چه بوداز چه به زر زمان خریدی همی سخن
7. ۷خواجه بزرگ تاج بزرگان ابو علیخورشید مهتران و سر خواجگان حسن
8. ۸آن ذوفنی که تا به کنون هیچ ذوفنونهرگز بر او به کار نبرد‌‌ه‌ست هیچ فن
9. ۹در شغل شاه و ساختن ملک معتمدبر گنج شاه و مملکت شاه مؤتمن
10. ۱۰از بهر نیکنامی شاه و صلاح خلقاز بست برگرفت و بیامد به تاختن
11. ۱۱اندیشه رعیت چندان که او کنداندیشه وثن نه همانا کند شمن
12. ۱۲شکرش همی کنند یکایک به روز و شبپیر و جوان، تو انگر و درویش، مرد و زن
13. ۱۳روزی هزار بار بر او آفرین کننداندر هزار خانه واندر صد انجمن
14. ۱۴تا او به پیشگاه وزارت فرو نشستبرخاست از میان جهان فتنه و محن
15. ۱۵بر دست او رها شد و از بند رسته شدصد راد مرد مهتر و صد راد ممتحن
16. ۱۶گویی خدای وحی فرستاد سوی اوکآزاد وار بیخ بلا از جهان بکن
17. ۱۷وز بهر مملکت چنانکه ندانست کرد کسآیینهای نیک نهاد و نکو سنن
18. ۱۸بنشاند جور و فتنه ز گیتی به عدل و دادتا عالمی به مهر بر او گشت مفتنن
19. ۱۹در روزگار او وطن خویش باز یافتپانصد هزار مردم گمگشته از وطن
20. ۲۰بر جویهای خشک به امید عدل اواکنون همی صنوبر کارند و نارون
21. ۲۱در باغهای پست شده هم بدین امیدنونو همی بنفشه نشانندو نسترن
22. ۲۲آن جایها که خار مغیلان گرفته بودامروز بوستان و گلستان شد و چمن
23. ۲۳هر کس به شغل خویش فرورفت و باز یافتاز رای نیک و برکت خواجه سر رسن
24. ۲۴با جامه‌های محتشمان کرد عدل اوآن را که گشته بود به صد پاره پیرهن
25. ۲۵حال ولایتی به مثال بنات نعشاز مردم گریخته برکرد چون پرن
26. ۲۶کس بود کو ز کوه یمن برگذشته بودامروز روی باز نهاد از کُه یمن
27. ۲۷تا خوی او چنین بود او را به روز و شبایزد نگاهدار بود ز آفت زمن
28. ۲۸ای اختیار کرده سلطان روزگارلابلکه اختیار خداوند ذوالمنن
29. ۲۹ز آزادگی نمودن و کردارهای نیکآزادگان به شکر تو گشتند مرتهن
30. ۳۰تا هیچ خلق شاد بود در همه جهانخلق از توشاد باد و تو شادان ز خویشتن
31. ۳۱تو شادمان و آنکه به تو شادمانه نیستچون مرغ برکشیده به تفسیده بابزن
32. ۳۲هر روز نو به بزم تو خوبان ماهرویهر سال نو به دست تو جام مِی کهن
33. ۳۳زین عید بهره تو نشاط و سرور بادبهر مخالف تو غم و انده و حزن
34. ۳۴دو دست تو به دست دو بت، سال و ماه باداین آفتاب خلخ و آن شمسه ختن