1. ۱ای دریغا دل من کان صنم سیمین بردل من برد و مرا از دل او نیست خبر
2. ۲او دلی داشت گرامی و دلی دیگر یافتکاشکی من دلکی یافتمی نیز دگر
3. ۳دلفروشان خراسان را بازار کجاستتا دلی یابم ازیشان چو دل خویش مگر
4. ۴اندرین شهر کسی را دل افزونی نیستور بود نیز همانا نفروشند به زر
5. ۵هر که او گرد بتان گشت چو من بیدل شدحال ازینگونه ست اینجا، حذر ای قوم حذر
6. ۶تو چگویی که من بیدل چون تانم گفتمدحت خسرو عادل به چنین حال اندر
7. ۷میر ابو احمدبن محمود آن شیر شکارمیر ابو احمد بن محمود آن شیر شکر
8. ۸آنکه از شاهان بیشست به علم و به ادبآنکه از میران بیشست به فضل و به هنر
9. ۹به نهاد و خو و صورت بپدر ماند راستپسر آنست پدر را که بماند بپدر
10. ۱۰تا جهان گم نشود، گم نشود نام و نشانپدری را که چنین داد خداوند پسر
11. ۱۱شکر باید کند ایزد را سلطان که کندبه چنین شاه نکو رسم پسندیده سیر
12. ۱۲گر هنر باید، هست، ار که سخا باید هستبه قیاس عدد قطره باران به شمر
13. ۱۳ایزد از چهره او چشم بدان دور کنادخاصه امروز که امروز فزون دارد فر
14. ۱۴ای سپندی ،منشین، خیز سپند آر سپندتا ترا سازم از این چشم گرامی مجمر
15. ۱۵ور بدست تو کنون اخگر افروخته نیستز آتش هیبت آن شه به فروزان اخگر
16. ۱۶چشم بد را ز چنان شاه بگردان به سپندکآفرین باد بر آن صورت نیکو منظر
17. ۱۷نه شگفتست که از دیدن آن بار خدایمرد کم بین را بفزاید در دیده بصر
18. ۱۸دیدی امروز ملک را تو بآن دشت فراخپیش آن موکب و آن رایت فرخ پیکر
19. ۱۹تو نگفتی بچه ماند، نه من ایدون گفتمکه بمه ماند و مه را ز ستاره لشکر
20. ۲۰ماه از آن گفتم کاندر لغت و لفظ عربچشمه روز بود ماده و مه باشد نر
21. ۲۱مگرش دیدی شاهان کمر بسته گهیدیده ای هیچ شهی بسته بدین زیب کمر؟
22. ۲۲هر که شاهنشهی وملک همیخواهد جستگو چو او باش و گرنه بشوو رنج مبر
23. ۲۳ملک آن باشد کورا به سخن باشد دستملک آن باشد کورا به هنر باشد کر
24. ۲۴او هنر دارد بایسته چو بایسته رواناو سخن راند پیوسته چو پیوسته درر
25. ۲۵همه شاهان جهانرا چو همه در نگرمبندگی باید کرد از بن دندان ایدر
26. ۲۶ایدرست آنکه همه داشتنی جم پنهانایدرست آنکه همی جست بجهد اسکندر
27. ۲۷ایدرست آنکه همی خوانند او را طوبیایدرست آنکه همی خوانند او را کوثر
28. ۲۸شکر ایزد را کامروز بدانجایگهمکه شهان همه گیتی را آنجاست مفر
29. ۲۹برسد قافیه وشعر و بپایان نرسدگر بگویم که چه کرد او به بت کالنجر
30. ۳۰تا نباشد چو گل سیب گل آذرگونتا نباشد چو گل نار گل نیلوفر
31. ۳۱تانماند به گلاب آن عرق مرز نگوشتا نماند به می قطر بلی سیسنبر
32. ۳۲شادمان باد و بهرکام که دارد برسادآن نکو خوی نکو منظر نیکو مخبر
33. ۳۳شغل او با طرب و شغل عدو با غم دلبخت او روز به و بخت عدو روز بتر
34. ۳۴همچنین عید بشادی بگذاراد هزاردر جهانداری و در دولت پیروز اختر