1. ۱مرحبا ای بلخ بامی همره باد بهاراز در نوشاد رفتی یا زباغ نوبهار
2. ۲ای خوشا آن نوبهار خرم نوشاد بلخخاصه اکنون کز در بلخ اندرون آمد بهار
3. ۳هر درختی پرنیان چینی اندر سر کشیدپرنیان خرد نقش سبز بوم لعل کار
4. ۴ارغوان بینی چو دست نیکوان پردستبندشاخ گل بینی چو گوش نیکوان پر گوشوار
5. ۵باغ گردد گلپرست و راغ گردد لاله گونباد گردد مشکبوی و ابر مروارید بار
6. ۶باغبان برگرفته دل بماه دی زگلپر کند هر بامدادی از گل سوری کنار
7. ۷بلخ بس خوشست، لیکن بلخیان را باد بلخمرمرا با شهرهای گوز گانانست کار
8. ۸نو بهار بلخ را در چشم من حشمت نماندنا بهار گوز گانان پیش من بگشود بار
9. ۹باغ و وراغ و کوه و دشت گوز گانان سر بسرحله دو روی را ماند ز بس نقش و نگار
10. ۱۰هر چه زیور بود نوروز نو آیین آن همهبرد برگلهای باغ و راغ نوروزی بکار
11. ۱۱از دوران رشنه (؟) تاکهپایه های کرزوانسبزه از سبزه نبرد، لاله زار از لاله زار
12. ۱۲بیشه های کرزوان از لاله زار و شنبلیدگاه چون بیجاده گردد، گاه چون زرعیار
13. ۱۳از فراوان گل که برشاخ درختان بشکفدراست پنداری درختان گوهر آوردند بار
14. ۱۴بامدادان بوی فردوس برین آید همیاز در باغ و در راغ و زکوه و جویبار
15. ۱۵گل همی گل گردد وسنگ سیه یاقوت سرخزین بهار سبز پوش تازه روی آبدار
16. ۱۶خوبتر زین گوز گانان را بهاری دیگرستوین بهار اکنون پدید آید که آید شهریار
17. ۱۷میر ابواحمد محمد شهریار دادگرسر فراز گوهر و فخر بزرگان تبار
18. ۱۸آنکه دنیا را جمالست آنکه دین را قوتستآنکه دولت را ثیابست آنکه شاهی را شعار
19. ۱۹در بزرگی با تواضع، در سیاست باسکوندرسخا باتازه رویی، در جوانی با وقار
20. ۲۰پردل پردل ولیکن مهربان مهربانقادر قادر ولیکن بردبار بردبار
21. ۲۱خشت او از کوه برگیردهمی تیغ بلندناوک او کنگره برباید از برج حصار
22. ۲۲همچنان ترسند چون کبکان ترسنده زبازپیل ازو روز نبرد و شیر ازو روزشکار
23. ۲۳ابر گوهر بار زرین کله بندد در هواگر ز دریای کفش خورشید بر گیرد بخار
24. ۲۴مرد را اول بزرگی نفس باید پس نسبهست اندر ذات او این هر دو معنی آشکار
25. ۲۵آن همای رایت فرخنده او خفته نیستآخراو خواهد بنای مملکت کرد استوار
26. ۲۶بس نپاید کو بپرواز اندر آید نرم و خوشگر بپرواز اندر آید مملکت گیرد قرار
27. ۲۷بر در بغداد خواهم دیدن اورا تا نه دیرگرد بر گردش غلامان سرایی صد هزار
28. ۲۸دولت سلطان قوی باد و سر تو سبز بادکاینجهان با دولت وتیغ شما خوارست خوار
29. ۲۹خوش نخسبم تا نبینم بر در میدان توخفته هر شب شهریاران جهانرا بنده وار
30. ۳۰تا همی پیدا بود نیک از بد و نرم از درشتهمچو سنگ خاره از بیجاده و لیل از نهار
31. ۳۱تا نباشد چون ستاک نسترن شاخ بهیتا نباشد چون شکوفه ارغوان شاخ چنار
32. ۳۲نیک بادت سال و ماه و نیک بادت روز شبنیک بادت وقت وساعت نیک بادت روزگار
33. ۳۳رنج و مکروه از تو دور و عدل و انصاف از تو شاهدین و دنیا با تو جفت و بخت و دولت با تو یار
34. ۳۴تا ز بهر خدمت درگاه تو هر چند گاهشاه چین آید پیاده، شاه روم آید سوار
35. ۳۵بر خور از نوروز خرم، بر خور از بخت جوانبر خور از عمر گرامی، برخور از روی نگار
36. ۳۶دشمنانت مستمند و مبتلا و ممتحندوستانت شادمان و شادکام و شادخوار