1. ۱سروی گر سرو ماه دارد بر سرماهی گر ماه مشک بارد وعنبر
2. ۲ماهت با مشک سیم دارد همبرسروت بر مه ز لاله دارد زیور
3. ۳شکر داری! چنانکه داری لؤلؤروزی بر من ببوسه باری شکر
4. ۴یکچند از درد عشق زاری کردمزاری دیدم چنانکه خواری بیمر
5. ۵من بسیاری هم تو خوردم جانازینروی ای بت بروی گشتم چون زر
6. ۶دارم بر رخ ز اشک جویی جاریرویم زردست وتن چو مویی لاغر
7. ۷گر من از بزم میر بویی یابمگردد کارم ز بخت روزی بهتر
8. ۸خسرو یوسف که از یلان کین جویدباشد دادش همیشه با دین همبر
9. ۹از دل دریاست میرو از کف جیحوندر صدر او حاتمست و بر زین حیدر
10. ۱۰از خون دشت فراخ گردد جیحونچون کرد او از نیام بیرون خنجر
11. ۱۱احسنت ای خسروی که راندی لشکررادی کردی بسی و دادی گوهر
12. ۱۲هرگز بی تو مباد شادی روزیدایم چونین امیر بادی و سرور
13. ۱۳تیر تو در مغز شیر مسکن خواهدنبود با ناوک تو آهن منکر
14. ۱۴گردون میدان شود، چو بازی چوگاندریا صحرا شود، چو سازی لشکر
15. ۱۵گیتی زرین شود، چو آیی زی بزمخارا پر خون شود، چو تازی اشقر
16. ۱۶ماهی، گر ماه جام دارد و ساغرشیری، گر شیر ملک دارد و کشور
17. ۱۷ببری، گر ببر درع دارد و مغفرابری، گر ابر تخت دارد و افسر
18. ۱۸فرخ شاهی، خجسته داری اختربر هر گردن ز شکر داری چنبر
19. ۱۹دشمن را در دو دیده داری اخگرگویی در آب تیغ داری آذر
20. ۲۰گردون سازد همیشه کارت نیکوزیرا چون تو ندید شاهی صفدر
21. ۲۱فارغ نبوی ز جنگ ماهی هرگزگاهی ملحد کشی و گاهی کافر
22. ۲۲گویی کز روی خویش داری مخبرگویی کز خوی خویش داری منظر
23. ۲۳گویی کز فضل خویش داری گوهرکویی کز دست خویش داری کوثر
24. ۲۴یابند از خدمت تو نعمت اخواننعمت باشد جزای خدمت در خور
25. ۲۵دولت با تو گرفت صحبت دایمکرده ست از تو همیشه دولت مفخر
26. ۲۶صفدر چون تو نبود رستم یاساممهتر از تو نبود جم یا نوذر
27. ۲۷تا نبود همچو ماه پروین تابانتا نبود لاله، همچو نسرین پرپر
28. ۲۸شادان بادی مدام وغمگین دشمندر تن پیکان تو و زوبین برسر