1. ۱خیز تا هر دو بنظاره شویم ای دلبربدر خانه میر ،آن ملک شیر شکر
2. ۲میریوسف که همی تازه کند رسم ملوکمیر یوسف که همی زنده کند نام پدر
3. ۳بدر خانه آن بار خدای ملکانکاخهاییست بر آورده بدیع و درخور
4. ۴کاخهایی که سپهریست بهر کاخی برکاخهایی که بهاریست بهرکاخی در
5. ۵هر یک از خوبی چون باغ بهنگام بهاروز درخشانی چون ماه بهنگام سحر
6. ۶هر یکی همچو عروسی که بیاراید رویوز بر حله فرو پوشد دیبای بزر
7. ۷خاصه آن کاخ که بر درگه او ساخته اندآن نه کاخست سپهریست پر از شمس و قمر
8. ۸بدل پنجره بر گردش سیمین جوشنبدل کنگره بر برجش زرین مغفر
9. ۹بزمگاهست و چو از دور بدو در نگریرزمگاهیرا ماند همه از تیغ وسپر
10. ۱۰سایبانهاش فرو هشته و کاخ اندر زیرهمچو سیمرغی افکنده بپای اندر پر
11. ۱۱بندگان و رهیان ملک اندر آن کاخدست برده بنشاط و دل پر ناز و بطر
12. ۱۲این بدستی در می کرده و دستی دینارآن بدستی گل خود روی و بدستی ساغر
13. ۱۳پس هر پنجره بنهاده بر افشاندن رابدره و تنگ بهم پر ز شیانی و شکر
14. ۱۴مطربان رودنواز و رهیان زرافشاندوستداران همه می خوار ومخالف غمخور
15. ۱۵زیر هر کاخی گر آمده مردم گرهیدستشان زر سپار و پایشان سیم سپر
16. ۱۶این همی گوید: بخش تو چه آمد؟ بنمای!وان همی گوید: قسم تو چه آمد؟ بشمر!
17. ۱۷راه چون پشت پلنگ و خاک چون ناف غزالآن زدینار درست و این ز مشک اذفر
18. ۱۸نه هماناکه چنین داشته بود افریدوننه همانا که چنین ساخته بود اسکندر
19. ۱۹تو چه گویی که امیر اینهمه از بهر چه ساختوینهمه شغل ز بهر چه گرفت اندر بر ؟
20. ۲۰از پی حاجب طغرل که ز شاهان جهانحاجبی نیست چنو هیچکسی را دیگر
21. ۲۱بپسند دل خویش از پی او خواست زنیز تباری که ستوده ست به اصل و به گهر
22. ۲۲هر چه شایست بکرد آنچه ببایست بدادکاراو کرد تمام و شغل او برد بسر
23. ۲۳آنچه او کرد بتزویج یکی بنده خویشنکند هیچ شهی از پی تزویج پسر
24. ۲۴آن نهالی که درین خدمت حاجب بنشاندسر به عیوق برآورد و ازو چید ثمر
25. ۲۵خدمت میر همی کرد ز دل تا از دلخدمت او کند امروز هر آن کو برتر
26. ۲۶خدمتش بود پسندیده بنزدیک امیرلاجرم میر کله داد مر او را و کمر
27. ۲۷اینت آزادگی و بار خدایی و کرماینت احسانی کانرا نه کدانست و نه مر
28. ۲۸از خداوندی و ازفضل چه دانی که چه کردآن ملک زاده آزاده کهتر پرور
29. ۲۹خادمی کو را مخدوم چنین شاید بودبس عجب نیست اگر مه بود از هر مهتر
30. ۳۰خنک آنان که خداوند چنین یافته اندبردبار و سخی وخوب خوی و خوب سیر
31. ۳۱هم ستوده بخصالست و ستوده بفعالهم ستوده بنوالست ستوده بهنر
32. ۳۲چو قدح گیرد، خورشید هزاران مجلسچو عنان گیرد، جمشید هزاران لشکر
33. ۳۳تیغ او چیست بنام و تیر او چیست بفعلتیغ او بازوی فتح و تیر او پشت ظفر
34. ۳۴او یقینست و جز او هر چه ببینی تو گماناو عیانست و جز او هر چه ببینی تو خبر
35. ۳۵گر خطر خواهی از درگه او دور مشوور شرف خواهی از خدمت او در مگذر
36. ۳۶زین شرف یابی و چیزی نبود به زشرفزان خطر یابی و چیزی نبود به زخطر
37. ۳۷تا ز الماس به آذر ندمد مر ز نگوشتا ز پولاد به دی مه ندمد سیسنبر
38. ۳۸کامران باد بجنگ اندر با زور علیپادشا باد بملک اندر با عدل عمر