1. ۱ای بالب پر خنده و با شیرین گفتارتا کی تو بخوش خواب و من از عشق تو بیدار
2. ۲تو خفته و من گوش به پیغام تو دادهتو آن من و من بهوای تو گرفتار
3. ۳آن منی و پیش منی گر که بخواهمآن من و پیش من و من بر تو چنین زار
4. ۴از چشم بد ای ترک همی بر تو بترسمپیوسته همی گویم یا ربش نگهدار
5. ۵زان بیم که در خواب فراق تو ببینمبرهم نزنم دیده و در دیده نهم خار
6. ۶من دل بتو دادم که بزنهار بداریزنهار مخور بر دل زنهاری زنهار
7. ۷یاران تو همچون تو بیایند ولیکننزدیک من امروز تو داری همه بازار
8. ۸پیش تو بپا ایستمی هر شب تا روزگر هیچ توانستی پایم کندی کار
9. ۹صد بار نشانید مرا خواجه بدین عذرآن خواجه که در فضل ندارد بجهان یار
10. ۱۰فخر ندمای ملک شرق ابوبکرعبدالله بن یوسف تاج همه احرار
11. ۱۱بادی، که هر انگشتی ازو پنهان ابریستابری، که همه روزه درم بارد و دینار
12. ۱۲کس نیست دراین دولت و کس نیست در این عصرنابرده بدو حاجت و نایافته زو بار
13. ۱۳در خانه او وقت زوال آب (؟) نماندگر وقت سحر زر بدر آرند بخروار
14. ۱۴از عاقبت خویش نیندیشد و در وقتبدهد همه جز ما حرم الله به زوار
15. ۱۵آن مال که امسال بدو خواهند آوردچون نیک نگه کردی بخشیده بود پار
16. ۱۶گر خفته بود بار دهندت ببر اوصد بار نگه کردم این حال نه یکبار
17. ۱۷چون قصد بدو کردی مستغنی گشتیاز خواستن خواسته وز خواستن بار
18. ۱۸مردیست سخا پیشه و مردیست عطابخشبا خلق نکو کار بکردار و بگفتار
19. ۱۹معروف شده نزد همه خلق بخوبیوز بخشش او در کف مانعمت بسیار
20. ۲۰با مذهب پاکیزه و با نعمت نیکونا یافته زو هیچ مسلمان به دل آزار
21. ۲۱سلطان جهان کهف مسلمانی محمودزینست مر او را به دل و دیده خریدار
22. ۲۲گفته ست که در ملک من آن کن که تو خواهیکس را نبود با تو در این معنی گفتار
23. ۲۳مردی ز تو آموزم و مذهب ز تو گیرماین بود مرا عادت و این باشد هموار
24. ۲۴در دولت من بنگر و در دین همه بینآنرا که ز ره دور بود باز بره آر
25. ۲۵وانرا که بگفتار تو ره باز نیابداز تخت فرود افکن و بر کن به سر دار
26. ۲۶نزدیک شه شرق بدان پایگهست اوزیرا که ندیده ست چنو هرگز دیار
27. ۲۷ای معتمد شاه بدین عز و بدین جاهحقا که سزاواری حقا که سزاوار
28. ۲۸شاهی که ندیمی چو تو دارد چه کند کسچون سرخ گل آید به چه کار آید گلنار
29. ۲۹در نام ندیمانی و در جاه وزیرانوندر سپه سلطان با حشمت سالار
30. ۳۰گاهی بندیمی روی و گه بوزیریگاهی بنگه داشتن لشکر جرار
31. ۳۱سه کار بیکبار همی ساخته داریاحسنت وزه ای پیشرو زیرک هشیار
32. ۳۲تا باد خزان زرد کند باغ چو زر نیخچونانکه صبا سبز کند دشت، چو زنگار
33. ۳۳دلشاد زی و از تن و جان بر خور و می خوراز دست بتانی چو شکفته گل بر بار
34. ۳۴این مهر مه فرخ و جز این صد دیگردر دولت و در شادی و در نعمت بگذار