1. ۱ماه فروردین از گنج گهر یافت مگرکه بیاراست همه روی زمین را به گهر
2. ۲یا مگر زین نم پیوسته زمین گوهر زادهمچو زاید صدف از باران پاکیزه درر
3. ۳ابر فروردین هر روز همی بارد دروان همی گردد گوهر به دل خاک اندر
4. ۴کرم کز تود بَریشم کند آن نیست عجبچه عجب از زمی ار دُر دهد و گوهر بر
5. ۵هر که از خانه به دشت آید چندانکه رودبر گهر پای نهد چون سپه اسکندر
6. ۶باغ چون مجلس کسری شده پر حور و پریراغ چون نامه مانی شده پر نقش و صور
7. ۷روز نوروز است امروز و چو امروز گذشتکس بدین در نرسد تا نرسد سال دگر
8. ۸به نشاط و طرب این روز به سر باید بردخواجهٔ سیّد داند برد این روز به سر
9. ۹خواجه بوبکر حصیری سر اصحاب حدیثحجت شافعی و معجزه پیغمبر
10. ۱۰آنکه در بخشش رادست به رادی چو علیآنکه در مذهب صلبست و به صلبی چو عمر
11. ۱۱روز و شب مبتدعان را و هواداران راهر کجا یابد چون مار همی کوبد سر
12. ۱۲هیچ بی دین به زر او را نتوانست فریفتورچه شاهان جهان ار بفریبند به زر
13. ۱۳او به غزنین وبه مصر از فزعش قرمطیاناز ره دیده ببارند همی خون جگر
14. ۱۴با چنین مذهب گو هیچ میندیش و مترسگر گناهت به مثل افزون باشد ز مَدَر
15. ۱۵من چنین دانم و «ارجو» که چنین باشد کونامه ناخوانده خرامد به بهشت از محشر
16. ۱۶ای برآوردهٔ سلطان و پسندیدهٔ خلقای ز فضل تو رسیده به همه خلق خبر
17. ۱۷ای توانگر به کریمی و توانگر به سخاای توانگر به بزرگی و توانگر به هنر
18. ۱۸هم بزرگی به علوم و هم بزرگی به ادبهم بزرگی به نهاد و هم بزرگی به پدر
19. ۱۹پدران را پسران باید چونین که توئیکه همه روزه همی زنده کند نام پدر
20. ۲۰نام یعقوب فروشد به زمین و ز تو بازهر زمان نام پدر زنده‌تر و پیداتر
21. ۲۱پسر تو به مراد دل همچون تو زیادگرچه هرگز نبود همچو پدر هیچ پسر
22. ۲۲سیستانه را به تو فخرست و جهانه را به تو فخرای جهانه را به جهانداری و شاهی درخَور
23. ۲۳شاه گیتی ملک مشرق سلطان زمینآنکه از باختر او راست جهان تا خاور
24. ۲۴فضل تو داند و داند که سزاوار تو استنیک داند که همی نام تو جوید بی مر
25. ۲۵چون از این حرب که رفته‌ست به ما روی نهدبه توانایی و پیروزی و شادی و ظفر
26. ۲۶خلعت شاهی و منشور فرستد بر توتا شود دشمن تو کور و بداندیش تو کر
27. ۲۷اگر این شعر که گفتم چو گلابست به طبعاندر آن باز یکی شعر طرازم چو شکر
28. ۲۸شعر در تهنیت شاهی من دانم گفتتو در آن شعر که فردا بطرازم بنگر
29. ۲۹کار گیتی همه بر فال نهاده‌ست خدایخاصه فالی که زند چاکر و چون من چاکر
30. ۳۰چاکر یکدل و از شهر تو و از کف تویافته نعمت و از جاه تو با جاه و خطر
31. ۳۱تا به دی ماه گل سرخ نباشد در باغتا به نوروز نیابند گل نیلوفر
32. ۳۲تا چو بر شاخ، گل زرد، چو دینار شودلالهٔ سرخ چو بیجاده بتابد ز کمر
33. ۳۳شادمان زی و به شادی رس و بی اندُه باشباده سوری بر دست و نگار اندر بر
34. ۳۴روز نوروز است امروز و سر سال عجمبزم نو ساز و طرب کن ز نو و سه‌یکی خَور
35. ۳۵فرخت باد سر سال و چنینت هر سالبزم تو با بت و با جام می و رامشگر