1. ۱آه ازین قوم بی حمیت و بی دینکردری، و ترک خمسه، و لر قزوین
2. ۲عاجز و مسکین هر چه دشمن و بدخواهدشمن و بدخواه هر چه عاجز و مسکین
3. ۳دشمن ازیشان به عیش و شادی و عشرتدوست ازیشان به آه و ناله و نفرین
4. ۴تیغ و سنان شان ز کار عاطل و در کار،دهره هیزم شکاف و داس علف چین
5. ۵دشمنشان دزگشا به زور خراطیمخود همه بی دست و پا به سان خراطین
6. ۶آن به حصار حصون و فتح ممالکاین به حصاد زروع و ضبط طواحین
7. ۷ریشک رشکین گرفته جاده بالاسبک مشکین فتاده جانب پائین
8. ۸قوز برآورده از توالی عشراتگوز رها کرده از نواحی تسعین
9. ۹رو به خیار و کدو نهند چو رستمپشت به خیل عدو کنند چو گرگین
10. ۱۰مشته تاببن و مغز و کله سرهنگمعده سرهنگ و پول و غله تا بین
11. ۱۱کالک نارس ز خوی خورند و نه بینندخربزه نخجوان رسیده و شیرین
12. ۱۲دست رس اربودشان به چرخ نماندیمزرع سبز سپهر و خوشه پروین
13. ۱۳شاه جهان از سر ترحم فرمود:چند نسقچی به هر محلت تعیین
14. ۱۴لیک نه بخشید سود، بل که بیفزوددرد دگر از رسوم ببل وتبرزین
15. ۱۵با سپهی این چنین و یک دو سپهدارکرد ولی عهد رو به معرکه کین
16. ۱۶مهر به رخسار در مقابل صفینقهر به کفار چون مقاتل صفین
17. ۱۷نعره کوس آن چنان که نعره تندرحمله روس آن چنان که حمله تنین
18. ۱۸روسی دیوانه با پیاده چو بیدقآصف فرزانه با سواره چو فرزین
19. ۱۹خسرو قزوین به عزم رزم مخالفآمده برزین به سان آذر برزین
20. ۲۰توپ ولی عهد ورعدهای نو آهنگتیغ حسن خان و برق های نوآئین
21. ۲۱معرکه چون گرم گشت از دو طرف خاست،آتش توپ و تفنگ و نیزه و زوبین
22. ۲۲لشکر قزوین و خمسه وری از آن دشتباز پس آمد ز باد توپ نخستین
23. ۲۳ماند ولی عهد شاه و توپ عدو کوبغلغله افکنده در عوالم ارضین
24. ۲۴گفت که: اکرام ضیف باید و آورد،گرده گرم از تنور و لقمه سنگین
25. ۲۵لقمه سختی چنان که هضم نگردد،تا نکند هضم روح حزب شیاطین
26. ۲۶حاد و حاری که هیچ معجون هرگز،می نکند هم چنان تولد تسخین
27. ۲۷الغرض آن روز پا فشرد ولی عهدیکه و تنها به صد تحمل و تمکین
28. ۲۸تا شب تاری رسید و از دو طرف یافتآتش توپ و تفنگ معرکه تسکین
29. ۲۹پس خبر آمد به بارگاه و به هر کسواجب و لازم شد این تعنت و تهجین
30. ۳۰کای همه سر کردگان جیش که داریاسم خوانین و راه و رسم خواتین
31. ۳۱آینه بگرفته با انامل مخضوبغالیه افشانده بر محاسن مشگین
32. ۳۲نازک و نرم آن چنان که رنجه کندتانبالش مخمل به روی زین و نمد زین
33. ۳۳مقنعه ننگتان به عادت نسوانبه بود از جنگتان به عادت دیرین
34. ۳۴طایفه ای نو بلوغ و نوخط و نوکارنو گلشان درع پوش سنبل پرچین
35. ۳۵یوسف عصرند در نکوئی و باید،حلقه نسوان مصر و حربه سکین
36. ۳۶بس عجب است این که خانمانه خرامددختر ساقی به جنگ سختر و ساکین
37. ۳۷سختر و ساکین بهل که رستم دستانپنجه نیارد زدن به دست نگارین
38. ۳۸نه صف ابطال حرب و اسلحه کارنه بر احزاب کفر و معرکه کین
39. ۳۹دست نگارین چنان سزد که ولی عهدکرد به خون عدوی فخر سلاطین
40. ۴۰ای که شنیدی سخن زهول قیامتخیز و قیامت به دشت هشتدرک بین
41. ۴۱هشتدرک نی که صد هزار هزاراناز درکات جحیمش آمده تضمین
42. ۴۲حد حسام آن چنان که حدت غساقآب سنان آن چنان که شربت غسلین
43. ۴۳تیپ سوار آن فرشتگان که فرستادناصر «طاها»برای نصره «یاسین»
44. ۴۴توپ چیان آن موکلان که سپارندکافر بی دین به دست مالک سجین
45. ۴۵نیزه سرباز و صالدات به یک باراز دو طرف بر دو سینه آمده پرچین
46. ۴۶لشکر تبریز و ایروان و ارومیخصم شکارند هم چو شیر دژاکین
47. ۴۷دیل و سرآورده آن قدر که شمارشنه به قیاس آید، و نه حدس، و نه تخمین
48. ۴۸کفر فتاده به چنگ لشکر اسلامهم چو کبوتر به زیر چنگل شاهین
49. ۴۹ایزد دانا و پادشاه تواناکرد به عباس شه توجه و تحسین
50. ۵۰از پی ابلاغ این بشارت عظمیرفته به هر سو مبشران و فرامین
51. ۵۱خلق دما دم به عیش و عشرت و اطرابملک سراسر به زیب و زیور و آئین
52. ۵۲خلق به عهدش همه شکفته و خندانچون که به فصل بهار لاله و نسرین
53. ۵۳جمله به اقبال خسروی که نثارشچرخ بلند آورد ز ماه وز پروین
54. ۵۴فتح علی شاه آن که منشی جاهشبر خطر خسروان کشد خط ترقین
55. ۵۵دولت او در جهان بپاید چندان،کاین فلک نیل گون نپاید چندین
56. ۵۶افسر او باد بر ز تارک گردونتا مه کانون بود پس از مه تشرین
57. ۵۷شاه جهان را دعا نگفتم الاکروح الامین گفت: صد هزاران آمین