1. ۱ایا شکسته سر زلف ترک تبریزیشعار تو همه دل بندی و دلاویزی
2. ۲عبیر و عنبر بر مهر انور افشانیعقیق و شکر بر مشک اذفر آمیزی
3. ۳گهی به سنبل آشفته برگ گل سپریگهی به لاله نو رسته مشک تر، بپزی
4. ۴همی بغلطی بر لاله های بستانیهمی بگردی در سبزه های پالیزی
5. ۵به باغ و بستان باشی همیشه بامستانچرا زصحبت نامحرمان نه پرهیزی؟
6. ۶دو شوخ مستند آن هر دو ترک تیغ به دستکه کارشان همه خون خواری است و خون ریزی
7. ۷فغان ازین دوستم گر که فتنه شان بگذشت،هزار مرتبه از فتنه های چنگیزی
8. ۸تو گوئی این دو نیاموختند در همه عمربه جز : دو روئی ، و دزدی، و فتنه انگیزی
9. ۹غلام زلف و رخ شاهدان تبریزمخلاف مصلحت زاهدان دهلیزی
10. ۱۰جماعتی متزهد که دام عام کنند،صلاح و سبحه و سجاده و سحرخیزی
11. ۱۱ایا منافق معجب من از تو آن بینمکه دید جد کبارم ز عجب پرویزی
12. ۱۲تو خود برهنه، و بی برگ، و خوار باشی وزربه خاک داری چون بوستان پائیزی
13. ۱۳اگر نه اجوف و مهموزی از چه داری ریشبه هر دو پهلو از ضغطه های مهمیزی
14. ۱۴تو خود چه چیزی؟ آخر چه کاره ای؟ که کنیفغان و شکوه ز بیکاری، وز بی چیزی
15. ۱۵خدای داد به هر کس، هر آن چه لایق بودنبایدت که به حکم خدا در آویزی
16. ۱۶تو خواه راضی باش ای عزیز، و خواه مباشبلی، قضاست که وارونه می کند پیزی
17. ۱۷نه من که با تو به این چربی و به این نرمیبگویم و تو، به آن تندی و به آن تیزی
18. ۱۸جزین که با تو بگفتم که: حیز و دزد مباشچه کرده ام که به قصد هلاک من خیزی؟
19. ۱۹برو بباش، چه باید مرا که پند دهم،ترا به مهر، و تو با من به کینه بستیزی
20. ۲۰مگر نه نایب سلطان روزگار دهد،سزای آن که کند دزدی، و کند حیزی؟
21. ۲۱عدوی جاهش نوشد شراب زقومیمدام دولت خواهش زلال کاریزی