1. ۱دلا تا کی شکست از دست هر پیمان شکن بینیبرآی از سینه کاین ها جمله زین بیت الحزن بینی
2. ۲برو بیرون ازین خانه، ببر از خویش و بیگانهکزین دیوان دیوانه، گزند جان و تن بینی
3. ۳سفر یک قطعه از نیران بود حب وطن ز ایمانولی صدره سفر خوش تر، چو خواری در وطن بینی
4. ۴درین دور ز من، طور زغن نیکو بود اما،تو این طالع نخواهی دید تا گور و کفن بینی
5. ۵چو عنقا باشی و معدوم باشی زان وجودی به،که خودرا گاه ماده، گاه نر، هم چون زغن بینی
6. ۶نه مرغ خانه کز بهردمی آب و کفی دانهگهی جور زن و گاهی جفای باب زن بینی
7. ۷همان به ترکه چون پروانه گرت آتش به جان افتدز شمع انجمن نز شعله خار و کون بینی
8. ۸و گر چون کبک کهساری، ترا زخمی رسد کاریز شصت تیر زن باری نه دست پیرزن بینی
9. ۹تو ای طوطی که در هندوستان بس دوستان داریچو این مسکین چرا در مسکن دشمن سکن بینی؟
10. ۱۰ترا غم خصم دیرینه است و هم خانه درین سینهوزان بی رحم پرکینه، بس آفات و فتن بینی
11. ۱۱چرا در خانه دشمن چو محبوسان کنی مسکنمگر در پای جان چون من زلطف شه رسن بینی؟
12. ۱۲پرت بشکسته، بالت بسته، حالت خسته، پس آن گه،هوس داری که در کنج قفس طرف چمن بینی؟
13. ۱۳اگر داری هوس، بشکن قفس، برکش نفس تا پس،بساط باغ و راغ و جلوه سرو و سمن بینی
14. ۱۴به باغ اندر شوی تا زان و نازان با هم آوازان،طرب های نو از دنبال غم های کهن بینی
15. ۱۵ز حلقوم شب آویز ارغنون بر ارغوان خواهیز مرغان سحر خیز انجمن پر نسترن بینی
16. ۱۶بیا زین تنگنا بیرون، ممان چون بوم در ویرانکه آفت از نشستن، راحت از بیرون شدن بینی
17. ۱۷جهانی را سهر شب تا سحر از دست تست و تو،طمع داری در اطراف مقل کحل و سن بینی
18. ۱۸تو خود با ترک خون ریزی، چو بنشینی و برخیزیهرآنچ از چشم او بینی چرا از چشم من بینی؟
19. ۱۹مگر از خیل خدام شهنشاه جهانی توکه جرم دیگران را زین ضعیف ممتحن بینی؟
20. ۲۰تو هم از رای و تدبیر من ار سر ، وازنی شاید،خیانت پیشگان را پیش کار و موتمن بینی
21. ۲۱خیانت پیشه کردی با من و خوش داشتی زیرا ،چو مدبر را، مدبر، راه زن را رای زن بینی
22. ۲۲محق را مبطل انگاری و محسن را مسی، آن گهبلیدی را بلد خوانی، حسودی را حسن بینی
23. ۲۳زفافی یا مصافی پیش اگر آید خجل گردیچو باطل را بطل دانی، و خاتون را، ختن بینی
24. ۲۴تو از فکر غزا و بکر عذرا در گذر ورنه،شوی رسوا چو زین زن خصلتان عجز و عنن بینی
25. ۲۵بیا بگذر ازین سودا که من خود کافرم زین ها،اگر جز روی شید و شین و رنگ و مکر و فن بینی
26. ۲۶به گاه لاف و هنگام گزاف ار مردشان دیدینگه کن تا به وقت کارشان کم تر ز زن بینی
27. ۲۷همه گندم نما و جو فروشند ار نه یک من جو،چو بدهند از چه در دنبال آن صد بار من بینی؟
28. ۲۸تو خود کوه ار شوی کاهی، چو یک پر کاهشان خواهیببر زیشان طمع کاین کاستن از خواستن بینی
29. ۲۹مده از عشق آخور، هم چو خر، تن زیر بار اندرکه بس بار محن آخر درین دار محن بینی
30. ۳۰ز آخور دور شو، گر خرشوی، خرگور شو، باری،که نه آب و علف خواهی و نه جل، نه رسن بینی
31. ۳۱چرا باید شگفت آری که چون گاوان پرواریفزون بینی ثمن هر جا، فزونی در سمن بینی
32. ۳۲به از هفتاد من بینی قطوری کزبن هرمو،قطور نفت و قطرانش به تن هفتاد من بینی
33. ۳۳جواد ضامر و جلال نافج را درین میدان،نه بینی فرق تا در پویه و در تاختن بینی
34. ۳۴بیا بگشا زبان و هر چه خواهی گو، کزین اخوان،نه بینی مهر تا مهر خموشی بر دهن بینی
35. ۳۵به هر جا باشی و صد بد به بینی زین بتر نبود،که این جا خاتم جم را به دست اهرمن بینی
36. ۳۶نهال خدمت و کالای قدمت را درین حضرتپشیمانی ثمر یابی، پریشانی ثمن بینی
37. ۳۷مرا لعنت کن از سرمایه صدق و صفا آخردرین بازار پر آزار اگر غیر از غبن بینی
38. ۳۸من این سرمایه را آوردم این جا و خطا کردمتو باری پند وعبرت گیر چون بر حال من بینی
39. ۳۹ندیدی مرمرا سی سال روز و شب درین درگهچنان کآذر گشسب پارس را با برهمن بینی
40. ۴۰مگر آن بندگی ها و پرستش ها که من کردمنبود افزون ازان کاندر بربت از شمن بینی؟
41. ۴۱پس از یک قرن خدمت، مزد خدمت هاست این کاکنون،فرشته دیو را با هم فرین در یک قرن بینی
42. ۴۲نیم من گر ملک آخر کدامین نوع حیوان راچومن بی خواب و خور عمری، مجال زیستن بینی؟
43. ۴۳نه آب و نان، نه آب روی و ،گرداگرد من هر سو،عیالی بی مر از خرد و بزرگ، مرد و زن بینی
44. ۴۴درین فصل شتا، کز ریزش ابر دی و بهمنکنار هر شمر گنجی پر از در عدن بینی،
45. ۴۵کنار بنده از طفلان اشک و اشک طفلان بیناگر خواهی که اطفال بدخشان و یمن بینی
46. ۴۶مرا پیراهن جان چاک اگر گردد، به تن، زان به،که طفلان مرا چون گل به تن، یک پیرهن بینی
47. ۴۷زغال رهیمه را با سیر و مثقال اندرین خانه،به سان چوب چین و توده مشک ختن بینی
48. ۴۸سگان کوچه را سنجاب و قاقم در برست، اماکسان بنده را از جلد خود ستر بدن بینی
49. ۴۹پس آن گه در چنین حالت عمل داران دیوان را،پی اتلاف جان بنده در سر و علن بینی
50. ۵۰خدا گوید: که بغض الظن اثم وین جماعت راخدا داند که با این بنده بعض الاثم ظن بینی
51. ۵۱زیان چون از زبان آید همان به تر بود کاکنونصلاح کار خود در انقطاع این سخن بینی
52. ۵۲بیا بگذر ازین نعمت که: بدهندت به صد ضنتچو بذل و فضل بی منت زرب ذوالمنن بینی