1. ۱رباطیست گیتی دو در ساختهپی رهروان رهگذر ساخته
2. ۲یکی می رسد وان دگر می رودولیکن به خون جگر می رود
3. ۳ازین رفتن و آمدن چاره نیستدل کیست زین غم که صد پاره نیست
4. ۴رباط ار چه باشد سراسر سروراقامت در او باشد از راه دور
5. ۵چو گردد مسافر مقیم رباطچه سان در وطن گستراند بساط
6. ۶ره زیرک آخر اندیش گیرز اول طریق وطن پیش گیر
7. ۷گر آدم نژادی درین دیولاخعمارت مکن باغ و ایوان و کاخ
8. ۸کسانی که کشتند پیش از تو باغبر ایشان نگر باغ را گشته داغ
9. ۹تگرگ آمده ز ابر بی آب مرگنه در باغشان شاخ مانده نه برگ
10. ۱۰بر ایوانشان طاق پرکنگرهپی قطعشان گشته بران اره
11. ۱۱بریده به سان درخت کهنازین باغ ویرانشان بیخ و بن
12. ۱۲بود دور ازیشان پر اندوه کاخاز آنش دو حرف از سه حرف است آخ
13. ۱۳کلوخی کزان کاخ افتاده پستنکرده بر آن جز کلاغی نشست
14. ۱۴خوش آن مرغ زیرک درین طرفه باغکه ننشیندش بر کلوخی کلاغ
15. ۱۵نه هرگز یکی دانه کرده ست کشتنه خشتی نهاده ست بالای خشت
16. ۱۶چو مرغی که آید ز بالا به زیربود صبحگه گرسنه شام سیر
17. ۱۷ادیم زمین را زده پشت پایشده بر سر چرخ نعلین سای
18. ۱۸بدیده ست از آغاز انجام راگزیده ست بر کام ناکام را
19. ۱۹درین مرحله پر نشیب و فرازبه جز چشم عبرت نکرده ست باز
20. ۲۰مرا و تو را نیز دادند چشمبر احوال گیتی گشادند چشم
21. ۲۱بیا تا به عبرت نگاهی کنیموز این کوچگه رو به راهی کنیم
22. ۲۲ببینیم از آغاز کآدم چه کردچو زد خیمه بیرون ز عالم چه کرد
23. ۲۳چه شد نوح و بهر چه بودش نشستبه کشتی که طوفان مرگش شکست
24. ۲۴کجا شد خلیل و نمکدان اوکه از مرگ شد بی نمک خوان او
25. ۲۵چه شد حال یعقوب و یوسف کجاستکزو جز نفیر تأسف نخاست
26. ۲۶ز مصر از چه رو کوس تحویل زدکه مصر از غمش جامه در نیل زد
27. ۲۷سلیمان کجا خفت و کو آصفشچرا خاتم ملک رفت از کفش
28. ۲۸کلیم و عصا کو و آن طور و نوربه فرعونیان از وی آشوب و شور
29. ۲۹مسیحا که در مرده جان می دمیدببین تا ازان مرده جانان چه دید
30. ۳۰محمد که خورشید افلاک بوددر آخر مقامش ته خاک بود
31. ۳۱شنیدی سر انجام پیغمبرانبیا بشنو افسانه دیگران
32. ۳۲حکیمان که دانشوران بوده اندبه هر کار حیلتگران بوده اند
33. ۳۳نیارست ازان زیرکان هیچ کسکه تأخیر مردن کند یک نفس
34. ۳۴همه سر درین ورطه بنهاده اندبه صد درد و اندوه جان داده اند
35. ۳۵چه گویم ز شاها که چون رفته انددرونها پر از خون برون رفته اند
36. ۳۶به تاراج داده اجل رختشانشده پایمال خسان تختشان
37. ۳۷برهنه شده تارک سر ز تاجتهی گشته مخزن ز مال و خراج
38. ۳۸زدی کوسشان دولت از پشت پیلاجل عاقبت کوفت طبل رحیل
39. ۳۹به صد نازقالب که پرورده اندازان قالب خشت پر کرده اند
40. ۴۰اگر بایدت صورت حالشانبه هر دور ادبار و اقبالشان
41. ۴۱به تاریخ های جهان در نگرکه دانم به تفصیل یابی خبر
42. ۴۲که آن بر سر بستر خوش مردبه تیغ عدو آن دگر جان سپرد
43. ۴۳یکی تن ازیشان سلامت نجستکه چرخش به زخم غرامت نخست
44. ۴۴جهانی که پایان او این بوددر او بخردان را چه تسکین بود
45. ۴۵ز بیداد این سبز گنبد گرینگویم بر ایشان که بر خود گری
46. ۴۶بر این رفتگان گریه بس در خور استولی از همه بر خود اولی تر است