1. ۱به فیض ازل هر که را همرهیستدل روشنش هم پر و هم تهیست
2. ۲پر از چیست از جذب پیران راهتهی از چه زآویزش مال و جاه
3. ۳خوش آن سر که پا سوی پیران نهادکف اندر کف دستگیران نهاد
4. ۴کم نقش صورت پسندان گرفتدل ساده از نقشبندان گرفت
5. ۵شد از نقش صورت پرستی تهیز اشراق نور عبیداللهی
6. ۶ندادم سخن را ز القاب رنگکه می دارد این نام از القاب ننگ
7. ۷ازین نام دل را به سری ره استکه تقریر القاب ازان کوته است
8. ۸ازان محو در بی نشانی شودوز این لوح کلک معانی شود
9. ۹به هر جا کشد بی نشانی علمنشان کی تواند زد آنجا قدم
10. ۱۰ایا محو گشته نشان ها ز توپر از نور دل ها و جان ها ز تو
11. ۱۱به چشم ار نه ناظر به نور توامچو بستم نظر در حضور توام
12. ۱۲چو خورشید از دور نوری ببخشمرا غایت از من حضوری ببخش
13. ۱۳تو را هست دست تصرف درازمگیر از سر غایبان دست باز
14. ۱۴مرا دست همت به فتراک توستسرم گر به گردون رسد خاک توست
15. ۱۵به فتراک خود صیدوارم ببندوز آن حلقه گردان مرا سر بلند
16. ۱۶ز طوق تو سر درنیارم به کسبه عالم همین طوقداریم بس
17. ۱۷چو شد طوق گردن مرا شوق توببین شوقم ای من سگ طوق تو
18. ۱۸مسوز ای درت قبله عشاق رابه حرمان اسیران مشتاق را
19. ۱۹ز دیوان فقرم طرازی فرستز لوح فنا حرف رازی فرست
20. ۲۰کزان حرف بازار تیزی کنمز لب گوهر راز ریزی کنم
21. ۲۱به شکرت شوم مرغ شکر شکنبه هر حلقه گوش گوهرفکن
22. ۲۲نهالی ز آب و گلم خاسته ستکزو باغ طبع من آراسته ست
23. ۲۳نهال نه طفلی نو آورده ایبه شیر ولای تو پرورده ای
24. ۲۴یکی شب به خواب آنچنان دیدمشکه چون غنچه در خرقه پیچیدمش
25. ۲۵به پیش تو آوردم امیدواربه حرمت گرفتی سرش بر کنار
26. ۲۶نهادی به لطفش دهان بر دهانفرو ریختیش از دهان در دهان
27. ۲۷عجب شربت صافی و دلپذیربه شیرینی و رنگ چون شهد و شیر
28. ۲۸چنان پر برآمد ازان کام اوکه لبریز شد گوهرین جام او
29. ۲۹ز تو چشم آن دارم ای بحر جودکه هر چند دیر آمدم زود زود
30. ۳۰دهی آب کشت خراب مراکنی راست تعبیر خواب مرا
31. ۳۱گماری بر احوال من همتیصدف ریزه ام را دهی قیمتی
32. ۳۲کشی قطره ام را به دردانگیز طفلی به مردی و مردانگی
33. ۳۳بود بر پی رهنوردان رودبه مردانگی راه مردان رود
34. ۳۴الا تا به خوبی و فرخندگیبود شمع خورشید را زندگی
35. ۳۵به تو شمع روشندلان زنده بادبر آفاق نور تو تابنده باد