1. ۱کُشتن آن مرد بَر دست حکیمنه پی اومید بود و نه ز بیم
2. ۲او نکُشتش از برای طبع شاهتا نیامد امر و الهامِ اِله
3. ۳آن پسر را کِش خضر بُبرید حلقسِرِّ آن را در نیابد عام خَلق
4. ۴آنک از حق یابد او وَحی و جوابهرچه فرماید بود عین صواب
5. ۵آنک جان بخشد اگر بکشد رواستنایبَست و دستِ او دستِ خداست
6. ۶همچو اسماعیل پیشش سَر بنهشاد و خندان پیش تیغش جان بده
7. ۷تا بماند جانت خندان تا ابدهمچو جانِ پاکِ احمد با احد
8. ۸عاشقان آنگه شراب جان کشندکه به دست خویش خوبانشان کُشند
9. ۹شاه آن خون از پی شهوت نکردتو رها کن بدگمانی و نبرد
10. ۱۰تو گمان بُردی که کرد آلودگیدر صَفا غِش کی هِلد پالودگی
11. ۱۱بهر آنست این ریاضت وین جَفاتا بر آرد کوره از نقره جُفا
12. ۱۲بهر آنست امتحانِ نیک و بَدتا بجوشد بر سر آرد زر زَبَد
13. ۱۳گر نبودی کارش الهامِ اِلهاو سگی بودی دراننده نه شاه
14. ۱۴پاک بود از شهوت و حرص و هوانیک کرد او لیک نیکِ بَد‌نما
15. ۱۵گر خَضِر در بحر کشتی را شکستصد درستی در شکست خضر هست
16. ۱۶وَهم موسی با همه نور و هنرشد از آن محجوبْ تو بی پر مپر
17. ۱۷آن گُل سُرخست تو خونش مخوانمستِ عقلست او تو مجنونش مخوان
18. ۱۸گر بدی خون مسلمان کامِ اوکافرم گر بُردَمی من نام او
19. ۱۹می‌بلرزد عرش از مدح شَقیبدگمان گردد ز مدحش مُتَّقی
20. ۲۰شاه بود و شاهِ بس آگاه بودخاص بود و خاصهٔ الله بود
21. ۲۱آن کسی را کش چنین شاهی کُشدسوی بخت و بهترین جاهی کَشد
22. ۲۲گر ندیدی سود او در قهرِ اوکی شدی آن لطف مُطلق قهرجو
23. ۲۳بچّه می‌لرزد از آن نیشِ حَجاممادر مشفق در آن دم شادکام
24. ۲۴نیم جان بستاند و صد جان دهدآنچ در وهمت نیاید آن دهد
25. ۲۵تو قیاس از خویش می‌گیری ولیکدور دور افتاده‌ای بنگر تو نیک