1. ۱زن برو زد بانگ کای ناموس‌کیشمن فسون تو نخواهم خورد بیش
2. ۲ترهات از دعوی و دعوت مگورو سخن از کبر و از نخوت مگو
3. ۳چند حرف طمطراق و کار بارکار و حال خود ببین و شرم‌دار
4. ۴کبر زشت و از گدایان زشت‌ترروز سرد و برف وانگه جامه تر
5. ۵چند دعوی و دم و باد و بروت‌؟ای ترا خانه چو بیت العنکبوت
6. ۶از قناعت کی تو جان افروختی‌؟از قناعت‌ها تو نام آموختی
7. ۷گفت پیغامبر قناعت چیست‌؟ گنجگنج را تو وا نمی‌دانی ز رنج
8. ۸این قناعت نیست جز گنج روانتو مزن لاف ای غم و رنج روان
9. ۹تو مخوانم جفت کمتر زن بغلجفت انصافم نیم جفت دغل
10. ۱۰چون قدم با میر و با بگ می‌زنیچون ملخ را در هوا رگ می‌زنی
11. ۱۱با سگان زین استخوان در چالشیچون نی اشکم تهی در نالشی
12. ۱۲سوی من منگر به‌خواری سست سستتا نگویم آنچ در رگ‌های تست
13. ۱۳عقل خود را از من افزون دیده‌ایمر من کم‌عقل را چون دیده‌ای
14. ۱۴همچو گرگ غافل اندر ما مجهای ز ننگ عقل تو بی‌عقل به
15. ۱۵چونکه عقل تو عقیلهٔ مردم استآن نه عقل‌ست آن که مار و کزدم است
16. ۱۶خصم ظلم و مکر تو الله بادفضل و عقل تو ز ما کوتاه باد
17. ۱۷هم تو ماری هم فسون‌گر‌، این عجبمارگیر و ماری ای ننگ عرب
18. ۱۸زاغ اگر زشتی خود بشناختیهمچو برف از درد و غم بگداختی
19. ۱۹مرد افسونگر بخوانَد چون عدواو فسون بر مار و مار افسون برو
20. ۲۰گر نبودی دام او افسون مارکی فسون مار را گشتی شکار‌؟
21. ۲۱مرد افسون‌گر ز حرص کسب و کاردر نیابد آن زمان افسون مار
22. ۲۲مار گوید ای فسون‌گر هین و هینآن خود دیدی فسون من ببین
23. ۲۳تو به نام حق فریبی مر مراتا کنی رسوای شور و شر مرا
24. ۲۴نام حقم بست، نی آن رای تونام حق را دام کردی وای تو
25. ۲۵نام حق بستاند از تو داد منمن به نام حق سپردم جان و تن
26. ۲۶یا به زخم من رگ جانت بردیا که همچون من به زندانت برد
27. ۲۷زن ازین گونه خشن گفتارهاخواند بر شوی جوان طومار‌ها