1. ۱گفت زن صدق آن بود کز بود خویشپاک برخیزی تو از مجهود خویش
2. ۲آب بارانست ما را در سبوملکت و سرمایه و اسباب تو
3. ۳این سبوی آب را بردار و روهدیه ساز و پیش شاهنشاه شو
4. ۴گو که ما را غیر این اسباب نیستدر مفازه هیچ به زین آب نیست
5. ۵گر خزینه‌ش پر متاع فاخرستاین چنین آبش نباشد نادرست
6. ۶چیست آن کوزه تن محصور مااندرو آب حواس شور ما
7. ۷ای خداوند این خم و کوزهٔ مرادر پذیر از فضلِ الله اشتری
8. ۸کوزه‌ای با پنج لولهٔ پنج حسپاک دار این آب را از هر نجس
9. ۹تا شود زین کوزه منفذ سوی بحرتا بگیرد کوزهٔ من خوی بحر
10. ۱۰تا چو هدیه پیش سلطانش بریپاک بیند باشدش شه مشتری
11. ۱۱بی‌نهایت گردد آبش بعد از آنپر شود از کوزهٔ من صد جهان
12. ۱۲لوله‌ها بر بند و پر دارش ز خمگفت غضوا عن هوا ابصارکم
13. ۱۳ریش او پر باد کین هدیه کراستلایق چون او شهی اینست راست
14. ۱۴زن نمی‌دانست کانجا برگذرهست جاری دجله‌ای همچون شکر
15. ۱۵در میان شهر چون دریا روانپر ز کشتیها و شست ماهیان
16. ۱۶رو بر سلطان و کار و بار بینحس تجری تحتها الانهار بین
17. ۱۷این چنین حسها و ادراکات ماقطره‌ای باشد در آن نهر صفا