1. ۱ای ضیاء الحق حسام الدین بگیریک دو کاغذ بر فزا در وصف پیر
2. ۲گرچه جسم نازکت را زور نیستلیک بی خورشید ما را نور نیست
3. ۳گرچه مصباح و زجاجه گشته‌ایلیک سرخیل دلی سررشته‌ای
4. ۴چون سر رشته به دست و کام تستدرهای عقد دل ز انعام تست
5. ۵بر نویس احوال پیر راه‌دانپیر را بگزین و عین راه دان
6. ۶پیر تابستان و خلقان تیر ماهخلق مانند شبند و پیر ماه
7. ۷کرده‌ام بخت جوان را نام پیرکو ز حق پیرست نه از ایام پیر
8. ۸او چنان پیرست کش آغاز نیستبا چنان در یتیم انباز نیست
9. ۹خود قوی‌تر می‌شود خمر کهنخاصه آن خمری که باشد من لدن
10. ۱۰پیر را بگزین که بی پیر این سفرهست بس پر آفت و خوف و خطر
11. ۱۱آن رهی که بارها تو رفته‌ایبی قلاوز اندر آن آشفته‌ای
12. ۱۲پس رهی را که ندیدستی تو هیچهین مرو تنها ز رهبر سر مپیچ
13. ۱۳گر نباشد سایهٔ او بر تو گولپس ترا سرگشته دارد بانگ غول
14. ۱۴غولت از ره افکند اندر گزنداز تو داهی‌تر درین ره بس بدند
15. ۱۵از نبی بشنو ضلال ره‌روانکه چه شان کرد آن بلیس بدروان
16. ۱۶صد هزاران ساله راه از جاده دوربردشان و کردشان ادبیر و عور
17. ۱۷استخوانهاشان ببین و مویشانعبرتی گیر و مران خر سویشان
18. ۱۸گردن خر گیر و سوی راه کشسوی ره‌بانان و ره‌دانان خوش
19. ۱۹هین مهل خر را و دست از وی مدارزانک عشق اوست سوی سبزه‌زار
20. ۲۰گر یکی دم تو به غفلت وا هلیشاو رود فرسنگها سوی حشیش
21. ۲۱دشمن راهست خر مست علفای که بس خر بنده را کرد او تلف
22. ۲۲گر ندانی ره هر آنچ خر بخواستعکس آن کن خود بود آن راه راست
23. ۲۳شاوروهن و آنگه خالفواان من لم یعصهن تالف
24. ۲۴با هوا و آرزو کم باش دوستچون یضلک عن سبیل الله اوست
25. ۲۵این هوا را نشکند اندر جهانهیچ چیزی همچو سایهٔ همرهان