1. ۱گفت پیغامبر که اصحابی نجومره‌روان را شمع و شیطان را رجوم
2. ۲هر کسی را گر بدی آن چشم و زورکو گرفتی ز آفتابِ چرخْ نور
3. ۳کی ستاره حاجتستی ای ذلیلکه بدی بر نور خورشید او دلیل
4. ۴ماه می‌گوید به خاک و ابر و فیمن بشر بودم ولی یوحی الی
5. ۵چون شما تاریک بودم در نهادوحی خورشیدم چنین نوری بداد
6. ۶ظلمتی دارم به نسبت با شموسنور دارم بهر ظلمات نفوس
7. ۷زان ضعیفم تا تو تابی آوریکه نه مرد آفتاب انوری
8. ۸همچو شهد و سرکه در هم بافتمتا سوی رنج جگر ره یافتم
9. ۹چون ز علت وا رهیدی ای رهینسرکه را بگذار و می‌خور انگبین
10. ۱۰تخت دل معمور شد پاک از هوابین که الرحمن علی العرش استوی
11. ۱۱حکم بر دل بعد ازین بی واسطهحق کند چون یافت دل این رابطه
12. ۱۲این سخن پایان ندارد زید کوتا دهم پندش که رسوایی مجو