1. ۱من چنان مردم که بر خونی خویشنوش لطف من نشد در قهر نیش
2. ۲گفت پیغامبر به گوش چاکرمکو برد روزی ز گردن این سرم
3. ۳کرد آگه آن رسول از وحی دوستکه هلاکم عاقبت بر دست اوست
4. ۴او همی‌گوید بکش پیشین مراتا نیاید از من این منکر خطا
5. ۵من همی‌گویم چو مرگ من ز تستبا قضا من چون توانم حیله جست
6. ۶او همی‌افتد به پیشم کای کریممر مرا کن از برای حق دو نیم
7. ۷تا نه آید بر من این انجام بدتا نسوزد جان من بر جان خود
8. ۸من همی گویم برو جف القلمزان قلم بس سرنگون گردد علم
9. ۹هیچ بغضی نیست در جانم ز توزانک این را من نمی‌دانم ز تو
10. ۱۰آلت حقی تو فاعل دست حقچون زنم بر آلت حق طعن و دق
11. ۱۱گفت او پس آن قصاص از بهر چیستگفت هم از حق و آن سر خفیست
12. ۱۲گر کند بر فعل خود او اعتراضز اعتراض خود برویاند ریاض
13. ۱۳اعتراض او را رسد بر فعل خودزانک در قهرست و در لطف او احد
14. ۱۴اندرین شهر حوادث میر اوستدر ممالک مالک تدبیر اوست
15. ۱۵آلت خود را اگر او بشکندآن شکسته گشته را نیکو کند
16. ۱۶رمز ننسخ آیة او ننسهانات خیرا در عقب می‌دان مها
17. ۱۷هر شریعت را که حق منسوخ کرداو گیا برد و عوض آورد ورد
18. ۱۸شب کند منسوخ شغل روز رابین جمادی خرد افروز را
19. ۱۹باز شب منسوخ شد از نور روزتا جمادی سوخت زان آتش‌فروز
20. ۲۰گرچه ظلمت آمد آن نوم و سباتنه درون ظلمتست آب حیات
21. ۲۱نه در آن ظلمت خردها تازه شدسکته‌ای سرمایهٔ آوازه شد
22. ۲۲که ز ضدها ضدها آمد پدیددر سویدا روشنایی آفرید
23. ۲۳جنگ پیغامبر مدار صلح شدصلح این آخر زمان زان جنگ بد
24. ۲۴صد هزاران سر برید آن دلستانتا امان یابد سر اهل جهان
25. ۲۵باغبان زان می‌برد شاخ مضرتا بیابد نخل قامتها و بر
26. ۲۶می‌کند از باغ دانا آن حشیشتا نماید باغ و میوه خرمیش
27. ۲۷می‌کند دندان بد را آن طبیبتا رهد از درد و بیماری حبیب
28. ۲۸پس زیادتها درون نقصهاستمر شهیدان را حیات اندر فناست
29. ۲۹چون بریده گشت حلق رزق‌خواریرزقون فرحین شد گوار
30. ۳۰حلق حیوان چون بریده شد بعدلحلق انسان رست و افزونید فضل
31. ۳۱حلق انسان چون ببرد هین ببینتا چه زاید کن قیاس آن برین
32. ۳۲حلق ثالث زاید و تیمار اوشربت حق باشد و انوار او
33. ۳۳حلق ببریده خورد شربت ولیحلق از لا رسته مرده در بلی
34. ۳۴بس کن ای دون‌همت کوته‌بنانتا کیت باشد حیات جان به نان
35. ۳۵زان نداری میوه‌ای مانند بیدکآبرو بردی پی نان سپید
36. ۳۶گر ندارد صبر زین نان جان حسکیمیا را گیر و زر گردان تو مس
37. ۳۷جامه‌شویی کرد خواهی ای فلانرو مگردان از محلهٔ گازران
38. ۳۸گرچه نان بشکست مر روزهٔ ترادر شکسته‌بند پیچ و برتر آ
39. ۳۹چون شکسته‌بند آمد دست اوپس رفو باشد یقین اشکست او
40. ۴۰گر تو آن را بشکنی گوید بیاتو درستش کن نداری دست و پا
41. ۴۱پس شکستن حق او باشد که اومر شکسته گشته را داند رفو
42. ۴۲آنک داند دوخت او داند دریدهر چه را بفروخت نیکوتر خرید
43. ۴۳خانه را ویران کند زیر و زبرپس بیک ساعت کند معمورتر
44. ۴۴گر یکی سر را ببرد از بدنصد هزاران سر بر آرد در زمن
45. ۴۵گر نفرمودی قصاصی بر جناتیا نگفتی فی القصاص آمد حیات
46. ۴۶خود که را زهره بدی تا او ز خودبر اسیر حکم حق تیغی زند
47. ۴۷زانک داند هر که چشمش را گشودکان کشنده سخرهٔ تقدیر بود
48. ۴۸هر که را آن حکم بر سر آمدیبر سر فرزند هم تیغی زدی
49. ۴۹رو بترس و طعنه کم زن بر بدانپیش دام حکم عجز خود بدان