1. ۱خرس هم از اژدها چون وا رهیدوآن کرم زان مرد مردانه بدید
2. ۲چون سگ اصحاب کهف آن خرس زارشد ملازم در پی آن بردبار
3. ۳آن مسلمان سر نهاد از خستگیخرس حارس گشت از دل‌بستگی
4. ۴آن یکی بگذشت و گفتش حال چیستای برادر مر ترا این خرس کیست
5. ۵قصه وا گفت و حدیث اژدهاگفت بر خرسی منه دل ابلها
6. ۶دوستی ابله بتر از دشمنیستاو بهر حیله که دانی راندنیست
7. ۷گفت والله از حسودی گفت اینورنه خرسی چه نگری این مهر بین
8. ۸گفت مهر ابلهان عشوه‌ده استاین حسودی من از مهرش به است
9. ۹هی بیا با من بران این خرس راخرس را مگزین مهل هم‌جنس را
10. ۱۰گفت رو رو کار خود کن ای حسودگفت کارم این بد و رزقت نبود
11. ۱۱من کم از خرسی نباشم ای شریفترک او کن تا منت باشم حریف
12. ۱۲بر تو دل می‌لرزدم ز اندیشه‌ایبا چنین خرسی مرو در بیشه‌ای
13. ۱۳این دلم هرگز نلرزید از گزافنور حقست این نه دعوی و نه لاف
14. ۱۴مؤمنم ینظر بنور الله شدههان و هان بگریز ازین آتشکده
15. ۱۵این همه گفت و به گوشش در نرفتبدگمانی مرد سدیست زفت
16. ۱۶دست او بگرفت و دست از وی کشیدگفت رفتم چون نه‌ای یار رشید
17. ۱۷گفت رو بر من تو غمخواره مباشبوالفضولا معرفت کمتر تراش
18. ۱۸باز گفتش من عدوی تو نیملطف باشد گر بیابی در پیم
19. ۱۹گفت خوابستم مرا بگذار و روگفت آخر یار را منقاد شو
20. ۲۰تا بخسپی در پناه عاقلیدر جوار دوستی صاحب‌دلی
21. ۲۱در خیال افتاد مرد از جد اوخشمگین شد زود گردانید رو
22. ۲۲کین مگر قصد من آمد خونیستیا طمع دارد گدا و تونیست
23. ۲۳یا گرو بستست با یاران بدینکه بترساند مرا زین همنشین
24. ۲۴خود نیامد هیچ از خبث سرشیک گمان نیک اندر خاطرش
25. ۲۵ظن نیکش جملگی بر خرس بوداو مگر مر خرس را هم‌جنس بود
26. ۲۶عاقلی را از سگی تهمت نهادخرس را دانست اهل مهر و داد