1. ۱دو قبیله کاوس و خزرج نام داشتیک ز دیگر جان خون‌آشام داشت
2. ۲کینه‌های کهنه‌شان از مصطفیمحو شد در نور اسلام و صفا
3. ۳اولا اخوان شدند آن دشمنانهمچو اعداد عنب در بوستان
4. ۴وز دم المؤمنون اخوه به پَنددر شکستند و تنِ واحد شدند
5. ۵صورت انگورها اخوان بودچون فشردی شیرهٔ واحد شود
6. ۶غوره و انگور ضدانند لیکچونک غوره پخته شد، شد یارِ نیک
7. ۷غوره‌ای کو سنگ‌بست و خام مانددر ازل حق کافر اصلیش خواند
8. ۸نه اخی نه نفس واحد باشد اودر شقاوت نحس ملحد باشد او
9. ۹گر بگویم آنچ او دارد نهانفتنهٔ افهام خیزد در جهان
10. ۱۰سر گبر کور نامذکور بهدود دوزخ از ارم مهجور به
11. ۱۱غوره‌های نیک که ایشان قابلنداز دم اهل دل آخر یک دلند
12. ۱۲سوی انگوری همی‌رانند تیزتا دوی بر خیزد و کین و ستیز
13. ۱۳پس در انگوری همی‌درند پوستتا یکی گردند و وحدت وصف اوست
14. ۱۴دوست دشمن گردد ایرا هم دواستهیچ یک با خویش جنگی در نبست
15. ۱۵آفرین بر عشق کل اوستادصد هزاران ذره را داد اتحاد
16. ۱۶همچو خاک مفترق در ره‌گذریک سبوشان کرد دست کوزه‌گر
17. ۱۷که اتحاد جسمهای آب و طینهست ناقص جان نمی‌ماند بدین
18. ۱۸گر نظایر گویم اینجا در مثالفهم را ترسم که آرد اختلال
19. ۱۹هم سلیمان هست اکنون لیک مااز نشاط دوربینی در عمی
20. ۲۰دوربینی کور دارد مرد راهمچو خفته در سرا کور از سرا
21. ۲۱مولعیم اندر سخنهای دقیقدر گره ها باز کردن ما عشیق
22. ۲۲تا گره بندیم و بگشاییم مادر شکال و در جواب آیین‌فزا
23. ۲۳همچو مرغی کو گشاید بند دامگاه بندد تا شود در فن تمام
24. ۲۴او بود محروم از صحرا و مرجعمر او اندر گره کاریست خرج
25. ۲۵خود زبون او نگردد هیچ داملیک پرش در شکست افتد مدام
26. ۲۶با گره کم کوش تا بال و پرتنسکلد یک یک ازین کر و فرت
27. ۲۷صد هزاران مرغ پرهاشان شکستو آن کمین‌گاه عوارض را نبست
28. ۲۸حال ایشان از نبی خوان ای حریصنقبوا فیها ببین هل من محیص
29. ۲۹از نزاع ترک و رومی و عربحل نشد اشکال انگور و عنب
30. ۳۰تا سلیمان لسین معنویدر نیاید بر نخیزد این دوی
31. ۳۱جمله مرغان منازع بازواربشنوید این طبل باز شهریار
32. ۳۲ز اختلاف خویش سوی اتحادهین ز هر جانب روان گردید شاد
33. ۳۳حیث ما کنتم فولوا وجهکمنحوه هذا الذی لم ینهکم
34. ۳۴کور مرغانیم و بس ناساختیمکان سلیمان را دمی نشناختیم
35. ۳۵همچو جغدان دشمن بازان شدیملاجرم وا ماندهٔ ویران شدیم
36. ۳۶می‌کنیم از غایت جهل و عماقصد آزار عزیزان خدا
37. ۳۷جمع مرغان کز سلیمان روشنندپر و بال بی گنه کی برکنند
38. ۳۸بلک سوی عاجزان چینه کشندبی خلاف و کینه آن مرغان خوشند
39. ۳۹هدهد ایشان پی تقدیس رامی‌گشاید راه صد بلقیس را
40. ۴۰زاغ ایشان گر بصورت زاغ بودباز همت آمد و مازاغ بود
41. ۴۱لکلک ایشان که لک‌لک می‌زندآتش توحید در شک می‌زند
42. ۴۲و آن کبوترشان ز بازان نشکهدباز سر پیش کبوترشان نهد
43. ۴۳بلبل ایشان که حالت آرد اودر درون خویش گلشن دارد او
44. ۴۴طوطی ایشان ز قند آزاد بودکز درون قند ابد رویش نمود
45. ۴۵پای طاووسان ایشان در نظربهتر از طاووس‌پران دگر
46. ۴۶منطق الطیر آن خاقانی صداستمنطق الطیر سلیمانی کجاست
47. ۴۷تو چه دانی بانگ مرغان را همیچون ندیدستی سلیمان را دمی
48. ۴۸پر آن مرغی که بانگش مطربستاز برون مشرقست و مغربست
49. ۴۹هر یک آهنگش ز کرسی تا ثریستوز ثری تا عرش در کر و فریست
50. ۵۰مرغ کو بی این سلیمان می‌رودعاشق ظلمت چو خفاشی بود
51. ۵۱با سلیمان خو کن ای خفاشِ رَدتا که در ظلمت نمانی تا ابد
52. ۵۲یک گزی ره که بدان سو می‌رویهمچو گز قطب مساحت می‌شوی
53. ۵۳وانک لنگ و لوک آن سو می‌جهیاز همه لنگی و لوکی می‌رهی