1. ۱آن سبا ز اهل صبا بودند و خامکارشان کفران نعمت با کرام
2. ۲باشد آن کفران نعمت در مثالکه کُنی با محسن خود تو جدال
3. ۳که نمی‌باید مرا این نیکویمن برنجم زین، چه رنجم می‌شوی
4. ۴لطف کن این نیکوی را دور کنمن نخواهم چشم زودم کور کن
5. ۵پس سبا گفتند باعد بینناشیننا خیر لنا خذ زیننا
6. ۶ما نمی‌خواهیم این ایوان و باغنه ...ن خوب و نه امن و فراغ
7. ۷شهرها نزدیک همدیگر بدستآن بیابانست خوش کانجا ددست
8. ۸یطلب الانسان فی الصیف الشتافاذا جاء الشتا انکر ذا
9. ۹فهو لا یرضی بحال ابدالا بضیق لا بعیش رغدا
10. ۱۰قتل الانسان ما اکفرهکلما نال هدی انکره
11. ۱۱نفس زین سانست زان شد کشتنیاقتلوا انفسکم گفت آن سنی
12. ۱۲خار سه سویست هر چون کش نهیدر خلد وز زخم او تو کی جهی
13. ۱۳آتش ترک هوا در خار زندست اندر یار نیکوکار زن
14. ۱۴چون ز حد بردند اصحاب سباکه بپیش ما وبا به از صبا
15. ۱۵ناصحانشان در نصیحت آمدنداز فسوق و کفر مانع می‌شدند
16. ۱۶قصد خون ناصحان می‌داشتندتخم فسق و کافری می‌کاشتند
17. ۱۷چون قضا آید شود تنگ این جهاناز قضا حلوا شود رنج دهان
18. ۱۸گفت اذا جاء القضا ضاق الفضاتحجب الابصار اذ جاء القضا
19. ۱۹چشم بسته می‌شود وقت قضاتا نبیند چشم کحل چشم را
20. ۲۰مکر آن فارس چو انگیزید گردآن غبارت ز استغاثت دور کرد
21. ۲۱سوی فارس رو مرو سوی غبارورنه بر تو کوبد آن مکر سوار
22. ۲۲گفت حق آن را که این گرگش بخورددید گرد گرگ چون زاری نکرد
23. ۲۳او نمی‌دانست گرد گرگ رابا چنین دانش چرا کرد او چرا
24. ۲۴گوسفندان بوی گرگ با گزندمی‌بدانند و بهر سو می‌خزند
25. ۲۵مغز حیوانات بوی شیر رامی‌بداند ترک می‌گوید چرا
26. ۲۶بوی شیر خشم دیدی باز گردبا مناجات و حذر انباز گرد
27. ۲۷وا نگشتند آن گروه از گرد گرگگرگ محنت بعد گرد آمد سترگ
28. ۲۸بر درید آن گوسفندان را به خشمکه ز چوپان خرد بستند چشم
29. ۲۹چند چوپانشان بخواند و نامدندخاک غم در چشم چوپان می‌زدند
30. ۳۰که برو ما از تو خود چوپان‌تریمچون تبع گردیم هر یک سروریم
31. ۳۱طعمهٔ گرگیم و آن یار نههیزم ناریم و آن عار نه
32. ۳۲حمیتی بد جاهلیت در دماغبانگ شومی بر دمنشان کرد زاغ
33. ۳۳بهر مظلومان همی‌کندند چاهدر چه افتادند و می‌گفتند آه
34. ۳۴پوستین یوسفان بشکافتندآنچ می‌کردند یک یک یافتند
35. ۳۵کیست آن یوسف دل حق‌جوی توچون اسیری بسته اندر کوی تو
36. ۳۶جبرئیلی را بر استن بسته‌ایپر و بالش را به صد جا خسته‌ای
37. ۳۷پیش او گوساله بریان آوریگه کشی او را به کهدان آوری
38. ۳۸که بخور اینست ما را لوت و پوتنیست او را جز لقاء الله قوت
39. ۳۹زین شکنجه و امتحان آن مبتلامی‌کند از تو شکایت با خدا
40. ۴۰کای خدا افغان ازین گرگ کهنگویدش نک وقت آمد صبر کن
41. ۴۱داد تو وا خواهم از هر بی‌خبرداد کی دهد جز خدای دادگر
42. ۴۲او همی‌گوید که صبرم شد فنادر فراق روی تو یا ربنا
43. ۴۳احمدم در مانده در دست یهودصالحم افتاده در حبس ثمود
44. ۴۴ای سعادت‌بخش جان انبیایا بکش یا باز خوانم یا بیا
45. ۴۵با فراقت کافران را نیست تابمی‌گود یا لیتنی کنت تراب
46. ۴۶حال او اینست کو خود زان سوستچون بود بی تو کسی کان توست
47. ۴۷حق همی‌گوید که آری ای نزهلیک بشنو صبر آر و صبر به
48. ۴۸صبح نزدیکست خامش کم خروشمن همی‌کوشم پی تو، تو مکوش