1. ۱حکایت کنند از جفاگستریکه فرماندهی داشت بر کشوری
2. ۲در ایام او روز مردم چو شامشب از بیم او خواب مردم حرام
3. ۳همه روز نیکان از او در بلابه شب دست پاکان از او بر دعا
4. ۴گروهی بر شیخ آن روزگارز دست ستمگر گرستند زار
5. ۵که ای پیر دانای فرخنده رایبگوی این جوان را بترس از خدای
6. ۶بگفتا دریغ آیدم نام دوستکه هر کس نه در خورد پیغام اوست
7. ۷کسی را که بینی ز حق بر کرانمنه با وی، ای خواجه، حق در میان
8. ۸دریغ است با سفله گفت از علومکه ضایع شود تخم در شوره بوم
9. ۹چو در وی نگیرد عدو داندتبرنجد به جان و برنجاندت
10. ۱۰تو را عادت، ای پادشه، حق روی استدل مرد حق گوی از این جا قوی است
11. ۱۱نگین خصلتی دارد ای نیکبختکه در موم گیرد نه در سنگ سخت
12. ۱۲عجب نیست گر ظالم از من به جانبرنجد که دزد است و من پاسبان
13. ۱۳تو هم پاسبانی به انصاف و دادکه حفظ خدا پاسبان تو باد
14. ۱۴تو را نیست منت ز روی قیاسخداوند را من و فضل و سپاس
15. ۱۵که در کار خیرت به خدمت بداشتنه چون دیگرانت معطل گذاشت
16. ۱۶همه کس به میدان کوشش درندولی گوی بخشش نه هر کس برند
17. ۱۷تو حاصل نکردی به کوشش بهشتخدا در تو خوی بهشتی بهشت
18. ۱۸دلت روشن و وقت مجموع بادقدم ثابت و پایه مرفوع باد
19. ۱۹حیاتت خوش و رفتنت بر صوابعبادت قبول و دعا مستجاب