Sonnet 132: Thine eyes I love, and they, as pitying me

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1چشمانِ تو را دوست می‌دارم، و آن‌ها، گویی بر من رحم می‌کنند،•Thine eyes I love, and they, as pitying me,
2. 2با دانستنِ اینکه دلت با تحقیر، مرا عذاب می‌دهد،•Knowing thy heart torment me with disdain,
3. 3سیاه پوشیده‌اند و سوگوارانِ مهربان شده‌اند،•Have put on black and loving mourners be,
4. 4با ترحمِ زیبا به دردِ من می‌نگرند.•Looking with pretty ruth upon my pain.
5. 5و به‌راستی نه خورشیدِ صبحگاهی آسمان•And truly not the morning sun of heaven
6. 6به‌اندازه‌ی این، گونه‌های خاکستریِ خاور را زینت می‌دهد،•Better becomes the grey cheeks of the east,
7. 7و نه آن ستاره‌ی پُر که شامگاه را پیش می‌برد،•Nor that full star that ushers in the even,
8. 8نیمی از این شکوه را به غربِ هوشیار می‌بخشد،•Doth half that glory to the sober west,
9. 9که آن دو چشمِ سوگوار، چهره‌ی تو را زینت می‌دهند:•As those two mourning eyes become thy face:
10. 10آه! پس بگذار به همان میزان زیبنده‌ی دلت باشد•O! let it then as well beseem thy heart
11. 11که برایم سوگواری کند، چون سوگواری به تو لطف می‌دهد،•To mourn for me since mourning doth thee grace,
12. 12و رحمت را در هر بخش، چنین یک‌سان بسازی.•And suit thy pity like in every part.
13. 13 آن‌گاه سوگند خواهم خورد که خود زیبایی سیاه است،• Then will I swear beauty herself is black,
14. 14 و همه‌ی کسانی که از رنگِ تو بی‌بهره‌اند، پلیدند.• And all they foul that thy complexion lack.