Sonnet 58: That god forbid, that made me first your slave

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آن خدا که نخست مرا بنده‌ی تو ساخت، نخواهد گذاشت•That god forbid, that made me first your slave,
2. 2که در اندیشه، زمان‌های لذتِ تو را زیرِ فرمان درآورم،•I should in thought control your times of pleasure,
3. 3یا از دستِ تو حسابِ ساعت‌ها بخواهم،•Or at your hand the account of hours to crave,
4. 4چون فرمان‌برِ تو هستم، که باید فراغتت را منتظر بمانم!•Being your vassal, bound to stay your leisure!
5. 5آه! بگذار رنج بِبَرم، در اشاره‌ی تو،•O! let me suffer, being at your beck,
6. 6غیبتِ زندانی‌شده‌ی آزادی‌ات را؛•The imprison'd absence of your liberty;
7. 7و صبرم، رام به تحمل، هر مهارِ تو را برمی‌تابد،•And patience, tame to sufferance, bide each check,
8. 8بی‌ متهم کردن تو به آزار.•Without accusing you of injury.
9. 9هر کجا که بخواهی باش، فرمانت چنان نیرومند است•Be where you list, your charter is so strong
10. 10که خود می‌توانی زمانت را به دلخواه•That you yourself may privilage your time
11. 11به هر چه بخواهی اختصاص دهی؛ به تو می‌رسد•To what you will; to you it doth belong
12. 12که خود را برای جرمی که خود کرده‌ای ببخشایی.•Yourself to pardon of self-doing crime.
13. 13 من باید منتظر بمانم، گرچه چنین انتظاری دوزخ است،• I am to wait, though waiting so be hell,
14. 14 لذتت را سرزنش نمی‌کنم، چه نیک باشد یا بد.• Not blame your pleasure be it ill or well.